Month: May 2017

บันทึกฮาล์ฟมาราธอนครั้งแรก

ก่อนอื่นเลย เราเริ่มวิ่งแบบจริงๆจังๆแบบนับระยะ ก็ประมาณ 2-3 ปีที่แล้ว ช่วงประมาณปีแรกก็วิ่งออกกำลังกายทั่วไป ซึ่งต่อมาก็รู้ว่าเป็นกีฬาเดียวที่เราถนัดมากที่สุดและชอบที่สุด ช่วงแรกๆของปีนั้นก็แค่รักษาสุขภาพ เข้าฟิตเนสครั้งหนึ่งก็วิ่งลู่ไม่ถึง 3-4 กิโล หรือบางทีก็ไปสนามกีฬาของมหาลัย ก็ได้ระยะที่ไม่ต่างกัน จนวันหนึ่งเปิดไอจีแล้วเห็นรูปเพื่อนถ่ายรูปคู่กับเหรียญ นั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้รู้ว่าการเป็นนักกีฬาวิ่งมันไม่ได้ห่างไกลเกินเอื้อม หลังจากนั้นไม่นานเราก็ได้ลงวิ่งในงานของ “เดิน-วิ่งการกุศล ศัลยศาสตร์รามาธิบดี” (จำได้แม่นเลย) ตอนนั้นลงไปแค่ 5 กิโล เป็นระยะที่เรียกว่า ‘เดิน-วิ่งเพื่อสุขภาพ’ เป็นการวิ่งจริงจังครั้งแรกบนท้องถนนในกรุงเทพ ซึ่งก็ชอบเอามากๆ จนเมื่อวิ่งถึงเส้นชัย ก็พบว่าตัวเองยังไม่ทันเหนื่อยเลย และพอดีกับที่งานนั้นไม่แจกเหรียญสำหรับระยะ 5 โล (ตอนนั้นมีระยะให้ลง5 โลและ 10 โล) ความอยากได้และความเหนื่อยนิดเดียวเลยบอกกับตัวเองว่า ‘เฮ้ย เราน่าจะทำได้นะ’ จนเราเริ่มลงวิ่งมินิมาราธอน หรือ 10 km บวกกับตอนนั้นเองเราก็เริ่มวิ่งหนักขึ้นๆ จาก 3-4 กิโลมาเป็น 5-7 กิโล ซึ่งเหตุผลหลักก็ไม่ได้คิดจะซ้อมวิ่งมินิอย่างเดียว บางครั้งก็แค่วิ่งปาไป 7-8 โลเพียงเพราะอยากเอาชนะใจตัวเอง อันที่จริงจะเรียกว่าเสพติดก็ได้ เพราะก่อนวิ่งเราจะตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่าจะวิ่งเท่าไร เช่นวันนี้นอนพองั้นวิ่งสัก 7 …