2017 Second Half Year Summary

ที่สุดของการเขียนโมเม้นท์ในชีวิตคือคำว่า #ทำให้รู้ว่า

สอนน้องฝึกงาน

จำได้ว่าล่าสุดที่เขียนบล็อกครึ่งปีแรกจะเขียนเรื่องล่าสุดคือการได้ไปเป็น Speaker ที่งาน Code Mania 101 พอกลับมาก็มีเจ้าเด็กฝึกงานจากภาคใต้มาเข้าโปรเจคที่กำลังทำอยู่ (ซึ่งในโปรเจคนั้นก็ทำอยู่ไม่กี่คนหรอก) เราผู้ซึ่งเป็นเด็กจบใหม่เพิ่งถูกเทรนมาได้ไม่นานก็ต้องไปเทรนคนอื่นแล้ว แรกๆก็ยังก่งก๊งทำตัวไม่ถูก แต่มีหลายสิ่งที่เราเรียนรู้จากการเฝ้ามองความแตกต่าง เช่น น้องพิมพ์ช้า เวลาสอนก็ต้องใจเย็น แต่ในช่วงเวลาที่น้องพิมพ์นี่ล่ะเราก็ได้คิดว่าเราจะพูดสอนอะไรถัดไป

แล้วที่ตลกคือ อะไรที่เราเคยผิดพลาดเมื่อก่อน น้องก็มีผิดพลาดซ้ำเหมือนเรา คำพูดที่เคยโดนดุไปสมัยโดนเทรนแรกๆมันย้อนกลับเข้ามา จนเราต้องกลับมาคิดว่า “โห เวลาผ่านไปไวจังเลยเนอะ”

หรืออะไรหลายๆอย่างที่เราเคยได้เรียนรู้ เราก็ได้เล่าและอธิบายให้น้องฟัง แล้วมันก็กลายเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ในขณะที่เราสอน เราเข้าใจโค้ดมากขึ้น รู้ว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลังเป็นลำดับ มันจึงเป็นความสนุกนะที่ได้สอน ไม่ว่าเรื่องที่เราถนัดหรือไม่ก็ตาม การได้สอนเหมือนเป็นการทบทวนความเข้าใจของเราในมุมมองที่ต้องทำคนอื่นเข้าใจด้วย

สุดท้ายแล้วผลลัพท์ที่ออกมามันดี แต่มันไม่ใช่เพราะคนสอน แต่เป็นที่น้องที่น่ารักมาก เป็นคนที่มีความพยายาม และขยันมาก อยากเรียนรู้ไปซะทุกอย่าง สอนแล้วสอนสนุก 🙂

Processed with VSCOcam with a6 preset

เป็น Leader

ที่​ Pronto Tools จะมีกิจกรรมหนึ่งที่จะสลับกันได้เป็นคือการเป็น Leader

คนที่เป็น Leader จะเป็นคนที่ถูกเลือกใน Sprint Retrospective ของทุกเดือน โดยที่คนที่ถูกเลือกนั้น หน้าที่หลักๆคือจะต้องคอยติดตาม Goal ที่ได้ตกลงกันไว้ใน Retro

โดยสิ่งนอกเหนือที่พิเศษกว่านั้นคือ คนที่เป็น Leader จะมีสิทธิพิเศษในการสั่งคนในทีมให้ทำอะไรก็ได้ เพื่อสร้าง team building โดยจะกำหนดเป็น policy เช่น วันพุธทุกคนต้องใส่เสื้อผ้าสีชมพู เป็นต้น

โดยของเราตั้ง policy เช่น

  • ใครมาสายเกิน 10.00 . (เวลา standup meeting) จะต้องโดน Squat ตามจำนวนนาทีที่ตัวเองสาย
  • ตอน standup meeting จะให้ส่งตัวแทนคนหนึ่งพูดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในโปรเจคคนเดียว ไม่ต้องพูดแยกคนเหมือนแต่ก่อน ข้อดีคือ เพราะทีมเราแบ่งออกเป็นหลายๆโปรเจค บางคนก็ไม่รู้ว่าโปรเจคอื่นไปถึงแล้วบ้าง ก็จะได้เห็นภาพรวม และใช่เวลาแสตนเร็วขึ้น แต่ข้อเสียคือไม่รู้ว่าแต่ละคนทำอะไร
  • Box of Appreciation: ส่วนข้อนี้เราก็ไปคว้านหาว่าจะทำกิจกรรมอะไรแปลกๆดี ก็เลยไปเจอ Circle of Appreciation แต่กลัวว่าเวลาทำกิจกรรมจะนานเกินไปเลยเปลี่ยนไปเป็น Box แทน


    A positive attitude will lead positive outcomes.

โดยจะให้แต่ละคนได้จับฉลาก หยิบกระดาษที่ถูกม้วนไว้ในกระดาษนั้นจะมีชื่อของใครคนหนึ่งในทีมแล้วให้เราเขียนถึงคนนั้นๆในด้านที่เราชื่นชม รัก หรือ ชอบอะไรในตัวเขา พอเขียนเสร็จก็ม้วนเก็บกลับลงกล่องเหมือนเดิม

พอเก็บได้ครบหลัง standup สักวันก็จะหยิบกระดาษนั้นขึ้นมาอ่านให้ทุกคนฟัง ทุกคนก็จะมีความลุ้นว่า เมื่อไรจะถึงเราน้าาา55555

และตลอด 1 เดือนที่เราเป็น Leader นั้นได้ทำ Box of Appreciation ถึง 2 ครั้ง

ครั้งแรกเป็นการเขียนเหมือนเขียนจดหมายธรรมดา แต่ครั้งที่ 2 มีความพิเศษคือมีการเขียนเป็นกลอน !

ซึ่งมันไม่ใช่ความคิดเราหรอก เราไม่ใช่คนที่เจ้าบทเจ้ากลอนเลยสักนิด แต่ก็ทำเพราะ team ล้วนๆ แถมตอนแรกก็คิดว่าโจทย์มันจะยากไปไหมน้า จนมาเอาเข้าจริงๆ แต่งกลอนกันเก่งมาก! และก็ฮาาาาาาามาก ตอนอ่านขำแทบทรุด

20968755_1659916717386893_679172129228324864_n

นี่แค่ตัวอย่างนะ ยังมีฮาอีกเยอะ


ไปเป็น PO อีกครั้งที่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน นครราชสีมา

คราวนี้ไปช่วยพี่กานจัด Scrum workshop ไกลถึงโคราช เราก็ไปช่วยเป็น Product Owner ตามกลุ่ม ช่วยทำกิจกรรมต่างๆ มีตั้งแต่ช่วงน้องวางแผนก็คอยแอบส่อง คอยยุยง เอาแต่ใจเวลาไม่ได้ product ที่ต้องการ พับกระดาษเครื่องบิน ต่อเลโก้สร้างเมือง  555555 แต่สิ่งที่สนุกๆมากๆคือการได้เห็นน้องๆเขาว้าว เขาเก็ตในสิ่งที่เราอยากให้เขาเข้าใจ

จัด workshop ให้กับเด็กๆ Software จาก ม.วลัยลักษณ์ ที่มาเยี่ยม Pronto

คราวนี้เป็น mentor จ้า ก่งก๊งเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือปลื้มปริ่มเด็กๆมาก เด็กๆส่วนใหญ่มีความกระตือรือร้นมาก เขาดูตื่นเต้นและสนุกกับสิ่งที่จัดให้ รู้สึกดีนะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งครั้งนี้ 🙂 ตอนจบพี่จั้วะมาพูดปิดให้ mind blow มากๆ

แกล้งเด็กวันเสาร์ #prontolife

โพสต์โดย Mils Burasakorn เมื่อ วันเสาร์ที่ 9 กันยายน 2017

ไป Russia

เป็นปีแรกที่ได้ไปต่างประเทศ 2 ประเทศภายในปีเดียวกัน ครั้งที่แล้วไป Iceland คราวนี้ไปรัสเซีย ทริปนี้สนุกมากกก ชอบรัสเซียมากเพราะค่าครองชีพถูก อากาศหนาว ของกินพวกขนมมันฟินๆ สถานที่ที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ก็สวย ยิ่ง metro ยิ่งสวยไปใหญ่ คนชอบถ่ายรูปอย่างเราก็จะฟินๆ

22904546_10209774944362326_8641456355677111156_o

รับปริญญา

ชีวิตก็เลยจนเลยมาถึงช่วงรับปริญญา ตอนแรกไม่มีความศรัทธาเรื่องการรับปริญญาสักนิด ไม่อยากจะรับด้วยซ้ำเพราะต้องทำเรื่องนู่นเรื่องนี่ แต่พอเอาเข้าจริง การรับปริญญากลายเป็นหนึ่งในโมเม้นท์ของชีวิตเราไปแล้ว ไม่ว่าจะตั้งแต่การกลับไปถ่ายรูปกับเพื่อนเก่าที่โรงเรียน เพื่อนที่ตลอด 4 ปีไม่ได้เจอก็ได้กลับมาเจอ วันเก่าๆก็หวนกลับมา หรือจะไหนเพื่อนที่มหาลัยด้วยกันเอง ที่ไม่ได้เจอกันมาสักพัก หรือจะสถานที่อีก ได้กลับมาเจอก็เป็นความทรงจำอย่างหนึ่ง

#Vcpixel #วันจริง #KMITL #มิล

และที่พีคสุดๆคือวันถ่ายรูปรวม เนื่องจากลาดกระบังเดินทางมาลำบากมาก เราก็กะจะเจอแค่เพื่อนที่สนิทๆกัน แต่ปรากฏว่า คนรู้จักแทบในชีวิตโผล่มาหาพร้อมกันในวันนี้ ! ทำให้รู้ว่าเรานี่ก็มีเพื่อนเยอะเหมือนกันนะเนี้ย น้ำตาจะไหล

ได้ไปกินออนล็อกหยุ่น

สัญญากับภวินไว้ว่าจะต้องไปกินให้ได้เกือบปีแล้ว สุดท้ายก็ได้ไปสักที ถึงจะไม่ได้ประทับใจมากเท่าไรแต่ก็ mission completed

22069354_1548212995221914_2140873547302567936_n

ไปคอนเสิร์ต Ed Sheeran

และนี่คืออีกหนึ่งใน life goal ของเรา คือการได้ฟังเสียง Ed Sheeran สดๆ ! เป็นศิลปินที่ทำให้เราฟังและร้องได้ทั้งอัลบั้ม ที่ชอบสุดคืออัลบั้ม X  ยังจำได้เลยประมาณ 2 ปีที่แล้ววันที่เราเปิดเพลง Don’t ระหว่างวิ่งไป (ชอบฟังเพลงของเอ็ดตอนวิ่ง) และก็คิดในใจว่าถ้าได้ฟังเสียงร้องคนนี้สดๆก็ดีสิ

จนมาถึงวันจองบัตรคอนเสิร์ต วันนั้นได้คิวที่ 14k วินาทีนั้นแทบจะร้องไห้ คือรู้แน่ๆว่าไม่ได้ และก็ไม่ได้จริงๆ5555 หลังจากนั้นก็เหมือนคนอกหักอ่ะ ฟังเพลงเอ็ดไม่ลงเลยทั้งๆที่อัลบั้ม Divide ดังมาก หรือเพลงเก่าๆนางก็ไม่ฟัง ช้ำใจมาก

จนอีก 1 เดือนเป๊ะๆหลังจากนั้น พี่ที่ Pronto คนนึงส่งเมสเซจมาบอกว่า บัตรเอ็ดหลุดนะๆๆ วินาทีนั้นกำลังไปโคราช ไปช่วยพี่กานจัด Scrum workshop ก็บั่บ จองผ่านมือถือ 4G ล้วนๆเลยจ้า สุดท้ายเลยได้ไป ได้ฟัง Don’t, The A Team, Dive, Perfect และอีกมากมาย แม้เสียดายที่ไม่ได้ฟัง Small Bump เพลงโปรดก็ตาม และถึงแม้คืนนั้นจะใส่ส้นสูงแบบ 10 นิ้วยืนหลายชม.จนขาแทบพัง หรือเพื่อนเกือบเป็นลมเพราะไม่ไหว แต่บอกเลยว่า คุ้มแล้ว การมีช่วงเวลาที่ไม่อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขคือช่วงเวลาที่คุ้มที่สุดแล้ว

IMG_6481

ตะบองเพชรออกดอกรอบที่ n

เป็นปีแรกที่เลี้ยงตะบองเพชรจนออกดอก และออกดอกเยอะมากไม่ใช่แค่ต้นเดียว อย่างต้นรูปซ้ายจะออกกันบ่อยมากก หรืออย่างต้นที่ดอกสีเหลืองก็ออกมา 4 ครั้งแล้วปีนี้

Weight Training + Running

จนมาปลายปีก็ได้กลับมาออกกำลังกายจริงจัง ปีนี้เปลี่ยนเวลาออกกำลังกายเป็นออกเช้าแทน ซึ่งทำให้สมองไบร์ทเวลาทำงานมากๆ ติดใจมาก แต่จะง่วงๆตอนบ่ายนิดๆก็ไปแอบงีบเอา ช่วงแรกๆวันไหนไม่ได้วิ่งจะรู้สึกแย่กับตัวเองมาก5555 แต่พอมาหลังๆในช่วงปลายปีนี้ไม่รู้สึกผิดเท่าไร แย่จัง

ถึงแม้ปีนี้ไม่ได้วิ่งตามระยะที่ตั้งเป้าเอาไว้ แต่ก็ได้ไปวิ่งฮาล์ฟถึง 2 สนามตามเป้าที่วางไว้

และพูดเรื่องเวท ปลายปีนี้ได้เวทแทน ซึ่งปกติจะไม่เวทเลย จะคาดิโออย่างเดียวหรือจะวิ่งอย่างเดียว ปรากฏว่าชอบนะ อาจเป็นเพราะมีเพื่อนเวทด้วย ทำให้มีกำลังใจอยากทำ 🙂

ไปเที่ยวกาญกับเพื่อน

ทริปนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเลยถ้าไม่ได้มีอีเว้นท์ Photo on Tour ถ่ายรูปดาวที่น่าน ของชมรม Photo ที่ลาดกระบัง ที่พูดนี่ไม่ได้แปลว่าไปนะ แต่ด้วยเหตุผลเพราะลงชื่อไปน่านแล้ว ปรากฏว่ามีเพื่อนในกลุ่มที่ลงไม่ทัน ก็เลยยกเลิกไม่ไปกันหมด เลยสัญญาว่าจะตั้งทริปไปเที่ยวกันเองแทน และก็ได้ไปจริงๆ55555 เป็นทริปที่สนุกมาก ที่พัก Le bassin Resort สวยมาก! น้ำตกเอราวัณที่
พากันถึงชั้น 7 ก็สวยมาก ชอบมากเลยได้ปีนเขากะเคกะลี่อีกเหมือนปีที่แล้วที่ไป Photo on Tour ที่อุบล

25025340_346309729110901_1285770675637714944_n

ไปงานบวชภวินที่นครสวรรค์

ไปงานบวชคนสนิท แถมไปไกลถึงนครสวรรค์ ต้องออกตีสามจากบ้านเพื่อให้ทันงาน 7 โมงตอนเช้าซึ่งวันนั้นก็นอนไม่หลับเลย ทำยังไงก็ไม่หลับ ยังดีที่ตัวเองไม่ได้ขับไปเองไม่งั้นคงแย่

พอไปถึงงานบวช ก็ทำตัวงงๆก่งก๊งเหมือนเดิม อะไรๆก็ดูใหม่ไปหมดไม่ว่าลำดับพิธีกรรม อ้าว ต้องไปช่วยเขาตัดผมเหรอ ยกของเหรอ ทำตัวงงๆ พอจบงานก็ไปเที่ยวน้ำตกต่อ ทำตัวงงๆด้วยการเป็นเนวิเตอร์พาไปทางลัดที่ลึกลับไปอีก ต้องขอบคุณพี่กานมาก ณ จุดๆนี้ ที่พากลับมาบ้านโดยสวัสดิภาพ

25022149_186363605277861_6098622534029148160_n

เข้าโรงพยาบาลแบบกะทันหัน

อยู่ๆเช้าตี 4 วันนึงก็อ้วก และอ้วกไม่หยุด กินอะไรก็อ้วก อ้วกแม้แต่กินน้ำเปล่า แล้วก็ท้องเสียรัวๆจนเข้ารพ. จนเข้าแล้วก็ออกมาแล้ว แล้วก็แอดมิทเข้ารพ.อีกที่ สรุปคือเป็นไวรัสโรต้าลงทางเดินอาหาร ไม่มียารักษา รอร่างกายฮีลอย่างเดียว ที่บ่นๆไว้ว่าอยากหยุดยาวๆปีใหม่ ก็ได้หยุดสมใจ TT

วันนี้จะออกจากรพ พี่พยาบาลก็เข้ามาเช็ดตัวปกติ แต่วันนี้พิเศษตรงเราเห็นว่าเขาเปลี่ยนชุดคนไข้เป็นลายสัตว์ สีสันสดใส…

โพสต์โดย Mils Burasakorn เมื่อ วันเสาร์ที่ 30 ธันวาคม 2017

 

ปีนี้เป็นปีที่อีเว้นท์เยอะมากๆ หลายวันในวันหยุดที่เอาไปใช้กับงาน Meet-up หรือ Seminar ซึ่งเราก็จะตั้งเป้าไว้ว่าจะเขียนเรื่องราวที่ไปงานพวกนี้มากขึ้น และปีนี้ก็เป็นปีที่เที่ยวเยอะสมควร มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมาภายในปีนี้ ไม่ว่าคนที่เข้ามาในชีวิตหรือคนที่เราทำตกหล่นหาย แต่ที่สุดแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วย่อมดีเสมอ ทุกอย่างที่เรารู้สึกว่าดีหรือแย่ เราก็ให้นิยามคำว่า “ทำให้รู้ว่า” กับทุกๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะเราได้เรียนรู้จากสิ่งๆนั้นจริงๆ
สุดท้ายแล้ว หวังว่าปีหน้าจะได้เจอ “ทำให้รู้ว่า” เยอะๆ จะได้แข็งแกร่งง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *